శక్తి అంతా మీలోనే ఉంది... ధీరులై లేచి నిలబడండి!

 కలకత్తాలో భువనేశ్వరీదేవి, విశ్వనాథ దత్తా దంపతులకు
1863 జనవరి 12న నరేంద్రనాథ్ దత్తాగా జన్మించిన ఓ బాలుడు,
చిన్న వయసులోనే శ్రీ రామకృష్ణ పరమహంస ఆధ్యాత్మిక
మార్గదర్శకత్వంలో ఒదిగాడు. స్వామి వివేకానందగా ఎదిగాడు.
కేవలం తన ఒక్కడి మోక్షం కోసం సాధన చేేన సాధారణ తపస్విలా
 కాక, సమాజంలోని దీనులను ఉద్ధరించాలని తపించిన
మహోన్నతుడిగా చివరి  దాకా  జీవించారు వివేకానంద.
 ఆధ్యాత్మికత అంటే, ముక్కు మూసుకొని, ప్రపంచానికి దూరంగా
 బతకడమని ఆయన చెప్పలేదు.  తోటి మానవుడిలోనే
మాధవుడున్నాడన్న వాస్తవాన్ని బలంగా ప్రతిపాదించారు. అందుకే
ఆయన  ఓ సందర్భంలో, ‘‘నా మాటంటే మీకు ఏమైనా విలువ ఉంటే,
నేనొక సలహా ఇస్తాను. మీ ఇంటి కిటీకీలు, తలుపులు తెరిచేయండి!
మీ వాటాలో పతనావస్థలో, దుఃఖంలో పేదవాళ్ళు కుప్పలుగా
 పడి ఉన్నారు. వారి దగ్గరకు వెళ్ళి, ఉత్సాహంతో, పట్టుదలతో సేవచేయండి.

జబ్బుపడిన వారికి మందులివ్వండి. యావచ్ఛక్తితో వారికి ఉపచర్య చేయండి.
తిండి లేక మాడిపోతున్న వాళ్ళకు ఆహారం అందించండి. అజ్ఞానులైన వారికి
మీలో ఉన్న జ్ఞానం మేరకు బోధనలు చేయండి..’’
అని అతి పెద్ద ధర్మసూక్ష్మాన్ని అత్యంత సరళంగా చెప్పేశారు. ‘‘ప్రతి పురుషుణ్ణీ,
 స్త్రీనీ, ప్రతి జీవినీ  దైవంగా చూడండి. అత్యంత నిష్ఠను పాటించిన అనంతరం
నేను ప్రతి జీవిలోనూ భగవంతుడున్నాడనే పరమ సత్యాన్ని కనుగొన్నాను.
అది వినా వేరే దైవం లేదు’’ అని తేల్చారు. మరో అడుగు ముందుకు వేని,
... ‘‘ప్రత్యక్ష దైవమైన నీ సోదర మానవుణ్ణి పూజించలేనివాడివి, ప్రత్యక్షం కాని
 పరమాత్ముణ్ణి ఎలా పూజించగలవు?’’ అని సూటిగానే ప్రశ్నించారు. ‘జీవాత్మ
సేవ చేసేవాడు పరమాత్ముని సేవించినట్లే!’ అని పదే పదే గుర్తు చేశారు.

 మహాత్మాగాంధీ అన్నట్లు ‘‘స్వామి వివేకానందుని బోధనలకు ప్రత్యేకంగా
ఎవరి నుంచీ ఎటువంటి పరిచయమూ అవసరం లేదు. చదివేవారి మీద
వాటంతట అవే చెరగని ముద్ర వేస్తాయి.’’ భౌతికంగా కనుమరుగైన
 111 ఏళ్ళ తరువాత కూడా ఇప్పటికీ నిత్య చైతన్య దీప్తిగా
స్వామీజీని నిరంతరం తలుచుకోవడం, అన్నేళ్ళ క్రితం ఆయన చెప్పిన
 మాటలతో నవతరం స్ఫూర్తి పొందడమే అందుకు ప్రత్యక్ష ఉదాహరణ.

(Published in 'Sakshi' daily, 17th Jan 2014, Friday)

.......................................................

''సమాజానికి నమస్కరిస్తున్నా!'' - జ్ఞానపీఠ పురస్కార విజేత రావూరి భరద్వాజతో రెంటాల జయదేవ ప్రత్యేక ఇంటర్వ్యూ

2013 అక్టోబరులో జ్ఞానపీఠ పురస్కారం అందుకుంటూ రావూరి భరద్వాజ

 ('జ్ఞానపీఠ' అవార్డు వచ్చిన సందర్భంగా, ఆ ప్రకటన వెలువడిన 2013 ఏప్రిల్ 17న  రెంటాల జయదేవకు ఇచ్చిన ప్రత్యేక ఇంటర్వ్యూ ఇది)

హైదరాబాద్‌లోని మసాబ్‌ట్యాంక్‌ ప్రాంతంలోని విజయనగర్‌ కాలనీలోని మధ్యతరగతి నివాసమైన భరద్వాజ ఇల్లంతా పత్రికలు, చానళ్ళ ప్రతినిధులు, కెమేరామన్లు, ఫోటోగ్రాఫర్లతో నిండిపోయింది. ప్రత్యక్ష ప్రసారం కోసం వచ్చిన వాహనాలతో ఆ ఇంటి సందంతా సందడిలో మునిగిపోయింది. వృద్ధాప్యం తెచ్చిన బలహీనత బాధిస్తున్నా, ఇంట్లో వాళ్ళ సాయంతో రావూరి భరద్వాజ మీడియా ముందుకు వచ్చారు. తెల్లటి పంచె, లాల్చీ, నెరిసిన గడ్డంతో అతి సామాన్యుడిలా, అత్యంత నిరాడంబరంగా అందరికీ నమస్కరించారు.

1944 ప్రాంతంలో మొదలుపెట్టి గడచిన ఏడు దశాబ్దాలుగా సాగుతున్న తన రచనల్లోని వాక్యాలలాగే అంతే సాఫీగా, సహజంగా తన మనోభావాలు పంచుకున్నారు. ఒకపక్క ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తున్న మీడియా హడావిడి… మరోపక్క అభినందనలందిస్తూ వరుసగా ఇంట్లో మోగుతున్న ఫోన్లు… ఇంకోపక్క ఇంటికి వస్తున్న సాహితీ మిత్రులు, సన్నిహితుల తాకిడి… వీటన్నిటి మధ్యనే రావూరి భరద్వాజ తీరిక చేసుకుంటూ  ఇంటర్వ్యూ ఇచ్చారు. మనసులోని మాటలు పంచుకున్నారు. ముఖ్యాంశాలు:

    భారతీయ సాహిత్యంలోని అత్యున్నత పురస్కారం 'జ్ఞానపీఠ్‌' మీకు దక్కినందుకు ముందుగా 'ప్రజాశక్తి' పక్షాన అభినందనలు. ఈ పురస్కారం దక్కడానికి ప్రధాన కారణం ఏమనుకుంటున్నారు?
ఈ అరుదైన గౌరవం దక్కడానికి నేను మాత్రమే కారణం అనుకోవడం లేదు. నా జీవితానుభవాలు, ఆ అనుభవాలను ప్రసాదించిన సామాజిక వాతావరణం, ఆ వాతావరణంలోని మనుషులు, దాన్ని మలిచిన పెద్దలు, రాజకీయ నాయకులు అందరూ కారణం. ఈ సమాజం ప్రసాదించిన గొప్ప అనుభవాలకు నేను చేతులెత్తి నమస్కరిస్తున్నాను. 

ఈ విషయం మీకు ఎప్పుడు తెలిసింది?
ఇవాళ మధ్యాహ్నం 12.30 - ఒంటి గంట సమయంలో విశాఖపట్నం నుంచి ఒకరు నాకు ఫోన్‌ చేసి చెప్పారు. ఇంతలో ఢిల్లీ నుంచి 'భారతీయ జ్ఞానపీఠ్‌' వారు కూడా తెలిపారు. 

'జ్ఞానపీఠ్‌' లభిస్తుందని మీరు ఎన్నడైనా ఊహించారా?
(నవ్వేస్తూ...) లేనే లేదు. ఎన్నడూ కల కూడా కనలేదు. జ్ఞానపీఠం కోసం ప్రయత్నించనూ లేదు. అన్నం తిన్నట్టు కల వచ్చింది కానీ, పంచభక్ష్య పరమాన్నాలతో, బంగారు పళ్ళెంలో, రత్నాలు పొదిగిన చెమ్చాతో తింటానని కలగన లేదు. సాహిత్యపరంగా అటువంటి ఉన్నతోన్నతమైనది ఈ అవార్డు. ఇది వస్తే బాగుండునని అనుకోవడం వేరు. రావడం వేరు. మూడు, నాలుగు పర్యాయాలుగా దరఖాస్తయితే చేశాను. పంపించి, ఓ ప్రయత్నం చేశాను కానీ వస్తుందని అనుకోలేదు.

ఊహించని అవార్డు వచ్చిన ఈ క్షణంలో మీ అంతరంగ భావన ?

నేను ఎంతో ఆనందంతో ఉన్నాను. సంతోషాన్ని మించిన స్థాయి ఆనందం. కలలో కూడా ఊహించని సుందరాంగులు, విద్యా సంపన్నులు, సంస్కార సంపన్నులు ముందుకు వస్తే ఎలా ఉంటుందో అలా అనిపించింది. ఈ అవార్డు నేను కలలు కన్నది కాదు. నిజానికి, నా జీవితంలో నేను పిడికెడు మెతుకుల కోసం పాకులాడానే తప్ప, అవార్డుల కోసం ఎన్నడూ పాకులాడ లేదు. వాటి కోసం ఎవరినీ యాచించ లేదు, అర్థించ లేదు, అభ్యర్థించలేదు. 

మీరు చాలా ఏళ్ళ క్రితం రాసిన 'పాకుడు రాళ్ళు' నవల ద్వారా మీకు ఈ అవార్డు వచ్చింది కదా! ఆ నవలా రచనా నేపథ్యం పాఠకులకు వివరిస్తారా? 

(నోట్ - అవార్డు ప్రకటన రోజున మొదట మీడియాలో ప్రచారం జరిగినట్లుగా, చాలామందిమి పొరపాటు పడినట్లుగా ఆ నవలకు గాను ఆయనకు జ్ఞానపీఠ్ ఇవ్వలేదు. తెలుగు సాహిత్యానికి చేసిన విశిష్ట సేవలకు గుర్తింపుగా ఆ అవార్డును ఇస్తున్నట్లు ఎంపిక కమిటీ వెలువరించిన అధికారిక ప్రకటన స్పష్టం చేస్తోంది. కానీ, ఇప్పటికీ చాలామంది అది గుర్తించక, మొదటి తప్పునే ఇప్పటికీ కొనసాగిస్తున్నారు. - రచయిత) 

నేను దాదాపు మూడున్నరేళ్ళు మద్రాసులో ఉన్నాను. ఆ రోజుల్లో రచయిత ధనికొండ హనుమంతరావు సన్నిహితుడైన కొలను బ్రహ్మానందరావు నడిపిన 'చిత్రసీమ' అనే సినీ పత్రికలో పనిచేశాను. నేను తెనాలి నుంచి మద్రాసు వెళ్ళి పోతున్నప్పుడు నా మిత్రుడు ఒకరు నాకు ఓ డైరీ ఇచ్చాడు. ఆ డైరీలో నా దిన చర్య, రోజువారీ అనుభవాలు రాసుకొనేవాణ్ణి. సినిమా పత్రికలో పనిచేస్తూ, సినిమా ప్రపంచాన్నీ, మను షులనూ దగ్గర నుంచి చూస్తూ, డైరీలో రాసుకున్న అనుభవాలు, జ్ఞాపకాలతో కథ ఎందుకు రాయకూడదని నాకు అనిపించింది. అలా నేను ఓ కథ రాశాను. 

మరి, అది నవలగా ఎలా మారింది?
ఆ కథను సాహితీ దిగ్గజం మల్లంపల్లి సోమశేఖర శర్మ గారికి చూపించాను. ఆయన అంతా చదివాక, 'బాగుంది. కానీ, పది మందిని కూర్చోబెట్టాల్సిన చోట వంద మందిని కూర్చోబెట్టావేమిటి?' అన్నారు. నా మట్టిబుర్రకు మొదట వెలగ లేదు. వివరం అడిగితే, 'ఇది మూడు, నాలుగు వందల పేజీల నవలగా సరిపడే అంశాన్ని ఒక కథగా రాశావు' అన్నారు. ఆ మాట నా మనస్సులో ఉండిపోయింది. ఆ తరువాత హైదరాబాద్‌ వచ్చాక, అప్పటి 'కృష్ణాపత్రిక' అధిపతి ముదిగొండ సుబ్రహ్మణ్య శర్మగారు నన్ను ఏదైనా రాయమని అడిగారు. నేను ఈ కథాంశాన్ని దృష్టిలో పెట్టుకొని, సినిమా వాళ్ళ మీద సీరియల్‌ రాస్తాను అన్నాను. వాళ్ళ మీద రాయడానికి ఏముంటుందన్నారాయన. చాలా ఉందని చెప్పి, ముందుగా 12 వారాలకు సరిపడా భాగాలు భాగాలుగా సీరియల్‌ రాసి, తీసుకువెళ్ళాను. అది నచ్చి, 'కృష్ణాపత్రిక'లో ధారావాహికగా ప్రచురించారు. ముందుగా 30 - 40 పేజీల కథగా అనుకున్నది, చివరకు మూడు నాలుగేళ్ళు పెద్ద సీరియల్‌గా వచ్చింది.ఆ నవలకు విశేష ఆదరణ లభించింది. 

ఆ నవల వల్ల ఇప్పటికే మీకు రెండోసారి 'ఆంధ్రప్రదేశ్‌ సాహిత్య అకాడమీ అవార్డు', తొలిసారిగా 'కేంద్ర సాహిత్య అకాడమీ అవార్డు' వచ్చాయి. ఇప్పుడిలా 'జ్ఞానపీఠం'! అది ఇంతటి పేరు తెస్తుందని మీరనుకున్నారా?
లేదు. అసలు ఆ నవలకు ముందు నేను అనుకున్న పేరు 'మాయ జలతారు' అని. కానీ, అప్పట్లో 'కృష్ణా పత్రిక'లో పని చేస్తున్న సాహితీమిత్రుడు, చిత్రకారుడు శీలా వీర్రాజు దానికి 'పాకుడు రాళ్ళు' అని నామకరణం చేశారు. పాచిపట్టి, జారిపడతామని తెలిసినా అందరూ సినీ రంగం వైపు ఆకర్షితులవుతుంటారు... జారి పడుతుంటారు... దెబ్బలు తగిలించుకుంటారు... మళ్ళీ మళ్ళీ దాని మీదే వెళుతుంటారు... అనే విశాలమైన అర్థంతో ఆయన పెట్టిన పేరు అది. ఆ నవల తమిళ, కన్నడ భాషల్లోకి కూడా అనువాదమైంది. అక్కడా అందరి ఆదరణ పొందింది. ఆ నవలను ఆకాశవాణి వారు ఓ గంట వ్యవధితో నడిచే శ్రవ్య నాటకంగా మలిచారు. ఆ నవలపై సిద్ధాంత వ్యాసాలూ వచ్చాయి.

పాకుడు రాళ్ళుతో సహా మీరు చేసిన రచనల్లో వాస్తవమెంత? కల్పన ఎంత? 
రచన అంటేనే అందులో కల్పన, వాస్తవం కలగలిసి ఉంటాయి. వాస్తవానికి, కొంత కల్పన జోడిస్తాం. అలాగే, కల్పన ప్రాతిపదికగా వాస్తవం ఉంటుంది. దాన్ని ఒకే ఒక్క దృక్కోణంతో చూడడం సాధ్యం కాదు. 

ఆ నవలను ఇప్పుడు వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే మీకు ఏమనిపిస్తుంది?
ఇవాళ్టికీ ఆ నవలలోని ఏ పేజీ చూసినా, అందులోని పాత్రకు నాకు ప్రేరణగా నిలిచిన నిజజీవిత నటీనటులు, వారి స్వభావాలు, ఆ సంఘటనలు గుర్తుకు వస్తాయి. అయితే, ఆ వ్యక్తుల పేర్లు నేను చెప్పడం బాగుండదు. 

ఆ నవల అంతటి ఆదరణ పొందడానికి కారణం ఏమిటంటారు?
మనం చెబుతున్నది నిజమైనప్పుడు... నిజాన్ని నిజంగా చెబుతున్నప్పుడు... అవతలి వాళ్ళను నొప్పించ కుండానే నిజాయతీగా చెబుతున్నప్పుడు... ఏ రచనకైనా ఎంతో పేరు వస్తుంది. అది అందరి ఆదరణా పొందుతుంది. 'పాకుడు రాళ్ళు'లో ఉన్నవన్నీ నిజాలు... నిజాయతీగా చెప్పిన నిజాలు. ఇప్పటికే ఆ నవల మూడు, నాలుగు సార్లకు పైగా ముద్రణకు నోచుకోవడమే అందుకు నిదర్శనం.

'పాకుడురాళ్ళు' నవలలోని మంజరి పాత్రకూ, మహానటి సావిత్రి జీవితానికీ చాలా పోలికలు ఉన్నాయనీ, అందులోని కొన్ని ఘట్టాలు ఆమె జీవితంలో జరిగినవేననీ సాహితీలోకంలో ఓ మాట ప్రచారంలో ఉంది. దానికి మీరేమంటారు?
ఆ మాట చాలా వరకు నిజమే! నటి సావిత్రి తరచుగా మా ఇంటికి వస్తుండేది. నన్ను 'బావ' అనీ, మా ఆవిడను 'పిన్ని' అనీ పిలిచేది. 'అవేమి వరసలే! నన్ను బావ అని పిలిస్తే, మా ఆవిడను అక్కా అని పిలువు! ఆమెను పిన్ని అని పిలిస్తే, నన్ను బాబాయ్ అని పిలువు' అన్నాను. అందుకు, సావిత్రి సరదాగా 'సినిమా వాళ్ళకు వరసలేమిటి బావా!' అని నవ్వేసింది. 

సినీ జగత్తులోని వ్యక్తుల అంతరాంతరాలను ప్రతిభా వంతంగా బొమ్మ కట్టించారు. ఆ వ్యక్తుల పేర్లు బయటకు వస్తే...
సినీ జగత్తు ఓ చిత్రమైన ప్రపంచం. అక్కడ తండ్రీ కొడుకులిద్దరితో దోస్తీ కట్టిన నటీమణులతో సహా చాలా మంది, చాలా వ్యవహారాలు నాకు తెలుసు. నా డైరీల్లో నా అనుభవాలన్నీ రాసుకున్నాను. అవన్నీ పేర్లతో సహా బయటకు రావాలంటే, నేను చనిపోయాక, నా డైరీలు బయటపెట్టాలి. 'పాకుడు రాళ్ళ' లాంటి సినీ రంగంతో సన్నిహితంగా ఉంటూ కూడా జారకుండా జాగ్రత్త పడినవాళ్ళలో ప్రముఖ రచయిత కొడవటిగంటి కుటుంబరావు, నేను - ఇలా కొంతమంది ఉన్నాం. 

మీ రచనల ఆధారంగా సినిమాలు రాలేదా...?
నేనూ ఒకటీ అరా సినిమాలకు పనిచేశాను. వాటి పేర్లు ఇప్పుడు వద్దులెండి. ప్రముఖ నిర్మాత, సహజకవి ఎం.ఎస్. రెడ్డి గారు 'కరి మింగిన వెలగపండు' అనే నా కథ ఆధారంగా 'ఓ ప్రేమ కథ' అనే సినిమా తీశారు.

మీరు వందల సంఖ్యలో కథలు, పదుల సంఖ్యలో నవలలు, నాటకాలు, వ్యాసాలు, పిల్లల కథలు రాశారు. మీ రచనల్లో మీకు బాగా నచ్చినదంటే ఏం చెబుతారు?
మీ కన్నబిడ్డల్లో ఏ బిడ్డ ఇష్టమంటే ఏం చెబుతాం? అయితే, నా రచనల్లో నాకు బాగా నచ్చింది - 'జీవన సమరం'. సమాజంలోని వివిధ జీవన రంగాల్లోని సామాన్య వ్యక్తులను స్వయంగా కలసి, ఇంటర్వ్యూలు రికార్డు చేసి, వారి మాటలో, వారి యాసలో రాసిన వాక్చిత్రాలు అవి. అందులో కత్తులు సానబట్టేవాడు, చెవిలో గుబిలి తీసేవాడు, సోది చెప్పే అమ్మి, చిలక జోస్యగాడు... ఇలా సమస్త శ్రామిక జీవుల జీవితాలు, వారి జీవన గమనాలు వారి మాటల్లోనే అక్షరబద్ధం చేశాను. 'ఈనాడు' దినపత్రిక అధినేత రామోజీరావు ప్రోద్బలంతో, దాదాపు 50 - 60 వారాలు ఆ సిరీస్‌ రాశాను. సామాన్య వ్యక్తులు బతకడం కోసం చేసిన సమరమైన 'జీవన సమరం'లో బడుగు జీవులు, మధ్యతరగతి వారు... ప్రతి ఒక్కరూ కనపడతారు. 

అయితే, మీరు జీవితంలో చేసిన పనులు, రాసిన రచనలు అన్నీ ఇలా చిత్తశుద్ధితో నమ్మి, నిజాయతీగా చేసినవేనంటారు! ఇవాళ్టి రచయితలు చిత్తశుద్ధితో రాయాలంటారు!
(సాలోచనగా...) అలా చెప్పలేను. చిత్తశుద్ధిగా నమ్మని పనులు కూడా బతకడం కోసం నేను ఎన్నో చేశాను. ఉద్యోగ రీత్యా నా యజమానులు, నా పై అధికారులు కోరినవి, చెప్పినవి కూడా రాశాను. వృత్తి రీత్యా కానివ్వండి... డబ్బు కోసం కానివ్వండి... బతకడం కోసం అనుకోండి.. నేనూ కొన్ని రాయాల్సి వచ్చింది. రచన ప్రింటులో అనుకున్నంత రాలేదని ప్రచురణకర్త చెప్పినప్పుడు, రూపాయికి పేజీ వంతున రాసిన ఘట్టాలూ ఉన్నాయి. నాకు ఇష్టం లేని పనులు కూడా ఇష్టమున్నట్లు నటిస్తూ చేయడం కూడా అప్పుడప్పుడు తప్పలేదు. కాబట్టి, కాబట్టి, ఆ మాట చెప్పే హక్కు నాకు లేదు. 

వాస్తవ జీవితంలోని ఘటనలతోనే కాక, సైన్స్‌ ఫిక్షన్‌ లాంటివీ చేసినట్లున్నారు!
అంతరిక్ష ప్రయాణం ఇంకా తెలియని రోజుల్లో 1950 - '52 ప్రాంతంలో 'చిత్ర గ్రహం' అంటూ స్పేస్‌ ట్రావెల్‌ మీద 'ఆంధ్రప్రభ'లో సీరియల్‌గా రాశాను. అలాగే, 'జయప్రళయం' అంటూ మరో పాపులర్‌ సైన్స్‌ రచన కూడా చేశాను. 

కథ, నవల, నాటకం, వ్యాసం, బాలసాహిత్యం, శ్రవ్య రూపకం... ఇలా ఎన్నో సాహితీ ప్రక్రియల్లో మీకు అభినివేశం ఉంది. వీటిలో ఏ ప్రక్రియ కష్టమైనదంటారు?
నా అభిమానులు చాలా మందికి నేను రాసిన చిన్న కథలంటే చాలా ఇష్టం. అలా రాయడం చాలా కష్టమని కూడా అంటారు. కానీ, నా దృష్టిలో రేడియోకు రూపకం రాయడం ఎంతో కష్టం. చాలా క్లిష్టమైన రచనా ప్రక్రియ అది. అందులోనూ ఆకాశవాణి వారి నిబంధనలకు తగ్గట్లుగా, వారికి నచ్చేలా రాయడం మరీ కష్టం. 

ఆకాశవాణిలో ఉద్యోగానికి మీ జీవితంలో ఎలాంటి పాత్ర ఉంది?
(ఉద్వేగానికి గురవుతూ...) కడుపు నిండా తినడానికి పట్టెడన్నం కోసం కష్టపడిన రోజులు నా జీవితంలో ఎన్నో ఉన్నాయి. అలాంటి నేను, నా భార్య, నా బిడ్డలు కడుపు నిండా ఇంత తినడానికి జీతభత్యాలతో కూడిన ఉద్యోగమిచ్చిన సంస్థ - ఆకాశవాణి. అప్పట్లో 185 రూపాయల జీతమంటే చాలా ఎక్కువ. హైదరాబాద్‌ ఆకాశవాణిలో నాకు ఉద్యోగర రావడానికి కారణమైన రచయిత త్రిపురనేని గోపీచంద్‌ను మర్చిపోలేను. నాకు ఎన్నో పుస్తకాలు చదువుకొనే అవకాశం, ఆలోచించే తీరిక, రాసే అవకాశకం ఇచ్చింది ఆకాశవాణే. నాకున్న పరిధిని విస్తృతీకరించిన మహౌన్నత కళాసంస్థ అది. ఆ జీవితాన్ని నేను ఎన్నడూ మర్చిపోలేను. (గొంతు గద్గదికం అవుతుండగా...) నాకు ఒకే ఒక్క కోరిక ఉంది. అది తీరుతుందో, లేదో కానీ... నేను చనిపోయాక, నా పార్థివ శరీరాన్ని ఆకాశవాణి ప్రాంగణంలో భూస్థాపితం చేయాలి. ఆకాశవాణిలోకి వచ్చే కళాకారులు, సాహితీవేత్తలందరూ దాని మీద నుంచే నడుచుకుంటూ పోవాలి. అవకాశం ఉంటే, వచ్చే జన్మలో ఆకాశవాణిలో ఓ చిన్న గరికపోచగా పుట్టాలని కోరిక! 

- ఇంటర్వ్యూ : రెంటాల జయదేవ

(రావూరికి జ్ఞానపీఠ్ ప్రకటించిన వెంటనే  ప్రజాశక్తి దినపత్రిక, 18 ఏప్రిల్ 2013, శుక్రవారం సంచికలో ప్రచురితం.... 

రావూరి మరణంతో, 19 అక్టోబర్ 2013, శనివారం, పేజీ నం. 7లో పున : ప్రచురితం...)

............................................................................................

'వందకోట్ల`దిశగా తెలుగు సినిమా (2013వ సంవత్సరంలో తెలుగు చిత్ర పరిశ్రమ)

  (2013 ఇయర్ రివ్యూ)

  మరో రెండు రోజుల్లో ఈ 2013వ సంవత్సరం సెలవు తీసుకుంటోంది. ముగిసిపోతున్న ఈ ఏడాది తెలుగు సినిమాకు సంబంధించినంత వరకు ఎన్నెన్నో ఘటనలకు 'మౌన ప్రేక్షకురాలు'గా నిలిచింది. గడచిన కొన్నేళ్ళ కన్నా భిన్నంగా ఈ ఏడాది ఎన్నో చిత్ర విచిత్రాలు తొలిసారిగా జరిగాయి. సినిమా విడుదల కాక ముందే పైరసీ సీడీలు మార్కెట్లోకి వచ్చేయడం తమిళనాట కొన్నేళ్ళ క్రితమే జరిగినా, ఆ జాడ్యం ఈ ఏడాది తొలిసారిగా తెలుగుకూ పాకింది. పెద్ద హీరోల చిత్రాల రిలీజులు సైతం పదే పదే వాయిదా పడ్డాయి. అదే అదనుగా ఇటీవలి సంవత్సరాల్లో ఎన్నడూ లేనంతగా చిన్న సినిమాలు పెద్ద సంఖ్యలో చకచకా విడుదలయ్యాయి. సరుకున్న సినిమాలు చిన్నవైనా, జనం బ్రహ్మరథం పట్టారు. మరోపక్క, తొలిసారిగా దాదాపు వంద కోట్ల వసూళ్ళ స్థాయికి తెలుగు సినిమా ఎదిగింది. విదేశాల్లో తెలుగు సినిమా కలెక్షన్లు మునుపెన్నడూ లేనట్లు మిలియన్‌ (పది లక్షల) డాలర్ల స్థాయికి పెరిగాయి. మునుపటి తరం పెద్ద హీరోలందరూ క్రమంగా తెర మరుగవుతున్న సూచనలు గోచరించాయి. లఘు చిత్రాలు తీసి, యూ-ట్యూబ్‌లో పెట్టిన యువతరం దర్శకులు పలువురు వాటిని చూపెట్టి, వెండితెర అవకాశాలు అందుకొన్నారు. కొత్త దర్శకులు కొంతలో కొంత కొత్తగా వెళ్ళి, సమకాలీన ప్రేమ, ఆకర్షణ, పెళ్ళికి ముందే లైంగిక సంబంధాల లాంటి ఆధునిక కాలపు పోకడల్ని సినిమాల్లో చూపెట్టారు. ఇలా... తెలుగు చిత్రసీమలో ఎన్నెన్నో మలుపులు! ఈ మలుపుల్లో గెలుపులూ...! పరిశ్రమకు ఎన్నో చెరుపులూ....! 

 డబ్బింగ్‌ కన్నా స్ట్రెయిటే మిన్న!
   ఈ ఏడాది మొత్తం 179 దాకా తెలుగు చిత్రాలు, 92 దాకా అనువాద చిత్రాలు విడుదలైనట్లు సినీ పరిశీలకుల లెక్క. అయితే, ఇన్ని సినిమాల్లో సరైన విజయం సాధించి, నిర్మాణ, పంపిణీ, ప్రదర్శక శాఖలు మూడింటికీ లాభాలు తెచ్చినవి మాత్రం తక్కువే. ఫ్లాపైన చిత్రాల దర్శక, నిర్మాతలు భోరున బయటే విలపిస్తే, కొన్ని చిత్రాలు సూపర్‌ హిట్టయినా ఆ చిత్రానికి పనిచేసినవారు ఆంతరంగికంగా వాపోతున్నారు. సినిమా రిలీజుకు ముందే టేబుల్‌ ప్రాఫిట్‌ వచ్చినా, మునుపటి చిత్రాల తాలూకు అప్పులన్నీ తీర్చడానికే ఆ డబ్బులు నిర్మాతలకు సరిపోని వైనాలూ ఉన్నాయి. ఎవరెవరి మాట సాయంతో, మధ్యవర్తిత్వం సాయంతో తీరా సినిమా రిలీజై, సూపర్‌ హిట్టయినా కనీసం పారితోషికాలైనా ఇప్పటికీ నిర్మాతల నుంచి పూర్తిగా అందుకోక, టెక్నీషియన్లు చాలామంది బాధపడుతున్నారంటే అతిశయోక్తి కాదు. 

వెరసి, ఎప్పటిలానే ఈసారి కూడా కేవలం 8 నుంచి 10 శాతం సినిమాలే సక్సెస్‌ అయ్యాయి. ''ఈ ఏటి తెలుగు చిత్రాల్లో కేవలం ఓ డజనుకు పైగా సినిమాలకు మాత్రమే పాజిటివ్‌ ఫలితాలు వచ్చాయి. అందులోనూ ఆరేడు సినిమాలు యావరేజ్‌లే. మిగిలిన అయిదారు మాత్రమే నిఖార్సయిన హిట్లు. ఈ కొద్ది సినిమాలు మినహా మిగతావన్నీ నష్టాలు మిగిల్చినవే'' అని 'తెలంగాణ ఫిల్మ్‌ చాంబర్‌ ఆఫ్‌ కామర్స్‌' పెద్ద తలకాయల్లో ఒకరైన ప్రముఖ సినీ ఎగ్జిబిటర్‌ విజయేందర్‌ రెడ్డి, 'ప్రజాశక్తి'తో మాట్లాడుతూ అన్నారు. ''తెలుగు చిత్ర పరిశ్రమలో ఏటా రూ. 1200 కోట్లు ఖర్చు చేస్తున్నాం. అయితే, అందులో 800 నుంచి 900 కోట్లు కూడా వెనక్కి రావడం లేదు. మిగతా మూడొందల కోట్లు నష్టమే'' అని ఆయన వివరించారు. ఈ ఏటి పరిస్థితి కూడా అదే! 

దానికి తోడు రాష్ట్రంలోని ఉద్యమాల ఉధృతి కూడా సినిమాపై బాగానే ప్రభావం చూపింది. ముఖ్యంగా, రాష్ట్ర విభజనను వ్యతిరేకిస్తూ, తెలంగాణ మినహా ఇతర రాష్ట్రమంతటా నెలల కొద్దీ సాగిన ఆర్టీసీ సమ్మె, బంద్‌ల దెబ్బ గట్టిగా తగిలింది. చాలా కేంద్రాల్లో సినిమా హాళ్ళలో ప్రదర్శనలకు తాళం పడింది. చాలాచోట్ల నాలుగు ఆటలూ ఆగిపోతే, కొన్నిచోట్ల సాయంకాలపు షోలు అంతంత మాత్రంగా నడిచాయి. ఇవన్నీ కలసి రిలీజ్‌లను వాయిదా వేయించాయి. పరోక్షంగా తెలంగాణలోనూ ఈ ఉద్యమాల సెగ తగిలింది. ''దాదాపు రెండు నెలల పైచిలుకు కొత్త సినిమాలు లేక, వసూళ్ళు రాక, మేము జీతాలు కూడా ఇచ్చే పరిస్థితి లేకపోయింది'' అని తెలంగాణలోని ఓ ఎగ్జిబిటర్‌ కమ్‌ డిస్ట్రిబ్యూటర్‌ 'ప్రజాశక్తి'తో ఆ సంగతులను తలుచుకున్నారు. 

వివాద నామ సంవత్సరం
సినిమా రిలీజవగానే వెంటపడే పైరసీ భూతం ఈసారి చిత్ర యూనిట్లలోని 'ఇంటి దొంగలు', వారి వెనుక ఉన్న 'పెద్ద మనుషుల' పుణ్యమా అని ఏకంగా రిలీజ్‌కు ముందే కోరలు సాచింది. జూలైలో రావాల్సిన 'అత్తారింటికి దారేది' చిత్రం వాయిదా పడి, రిలీజ్‌ డేట్‌ కోసం రెండున్నర నెలలుగా నిరీక్షిస్తూ ఉండగానే, ఎడిటింగ్‌ రూమ్‌లోని 'ఇంటి దొంగ' వల్ల ఉన్నట్టుండి ఇంటర్వెల్‌ దాకా సినిమా ఇంటర్నెట్‌లో వచ్చేసింది. రోడ్డు మీద పాతికా పరకకు పైరసీ సీడీలు పప్పుబెల్లాలుగా అమ్ముడయ్యాయి. దాంతో, హడావిడిగా సినిమాను హాళ్ళలో విడుదల చేసేయాల్సి వచ్చింది. పైరసీ దెబ్బతో వచ్చిన ప్రచారం, డిజిటల్‌ ప్రింట్‌ క్వాలిటీ సినిమాను పైరసీలో చూసిన జనం కూడా హాళ్ళలో చూడడానికి మొగ్గు చూపడం కలిసొచ్చి, హాళ్ళన్నీ క్రిక్కిరిశాయి. అఖండ విజయం దక్కింది. మునుపటి 'గబ్బర్‌ సింగ్‌' తరువాత ఈసారి మరో కొత్త బాక్సాఫీస్‌ రికార్డు హీరో పవన్‌ కల్యాణ్‌ పేర దక్కింది. 'పైరసీ వ్యవహారంలో తెర వెనుక ఉన్న అసలు పెద్దల తాట తీస్తా'నంటూ అభిమానుల ఎదుట ఆయన చూపిన ఆవేశం మరో సంచలనమైంది. 

పిన్నితో హీరోయిన్‌ అంజలి వ్యక్తిగత వివాదం, కొద్దిరోజులు ఆమె కనిపించకుండాపోవడం వార్తల్లోకెక్కాయి. ఇక, రామ్‌గోపాల్‌ వర్మ 'సత్య-2' సెన్సార్‌ జాప్యం, మంచు విష్ణువర్ధన్‌బాబు 'దూసుకెళ్తా' చిత్రం ప్రచార చిత్రానికి దక్కిన 'ఎ' సర్టిఫికెట్‌ లాంటివీ వివాదాలయ్యాయి. 'మధుమతి'లో వేశ్య పాత్ర పోషించిన బుల్లితెర నటి ఉదయభాను ఆ చిత్ర ప్రచారానికి సహకరించ లేదని దర్శక, నిర్మాతలు వీధికెక్కారు. తీరా రిలీజు ముందేమో సినిమా తనకు చూపలేదంటూ పోలీసులను ఆశ్రయించి సినిమా చూసిన ఉదయభాను, రిలీజు రోజున మీడియా ముందుకు వచ్చి, తనకు చెప్పిన కథొకటి తీసిన సినిమా వేరొకటి అని ఆరోపించారు. ప్రచార చిత్రాల్లో తన బొమ్మలను 'మార్ఫింగ్‌' చేశారని విరుచుకుపడి, కొన్ని సినీ వెబ్‌సైట్ల పైనా కేసులు పెట్టారు. ఈ ప్రచార హంగామా సాగుతుండగానే, సినిమా మాత్రం ఇంటిదారి పట్టేసింది. 

కాగా, బ్రాహ్మణ వర్గాన్ని కించపరచారంటూ కేసుల దాకా వెళ్ళిన రెండేళ్ళ క్రితం నాటి 'దేనికైనా రెఢ' ఆ విషయంలో కోర్టులో ఊరట పొందింది. కానీ, కేంద్రప్రభుత్వమిచ్చే ఉన్నత పౌర పురస్కారాల్లో ఒకటైన 'పద్మశ్రీ'ని వాణిజ్యపరంగా సినిమా టైటిల్స్‌లోనూ దుర్వినియోగం చేస్తున్నారంటూ హైకోర్టు ఆగ్రహించడంతో ఇప్పుడు నిర్మాత - నటుడు మోహన్‌బాబు, నటుడు బ్రహ్మానందం ఇరుకునపడ్డారు. 

బాక్సాఫీస్‌ వాకిట్లో కలెక్షన్లు కొట్టు!
పెరిగిన టికెట్‌ రేట్ల వల్ల అయితేనేం, ఉన్న చిత్రాల్లో ఓసారైనా చూడవచ్చులెమ్మన్న ప్రేక్షకుల ఉదారత వల్లనైతేనేం సక్సెస్‌ఫుల్‌ సినిమాలకు వసూళ్ళ స్థాయి ఈ ఏడాది బాగానే పెరిగింది. నాలుగైదు సినిమాల వసూళ్ళు రూ. 50 కోట్ల మార్కు వైపు పరుగులు తీశాయి. ఇక, పవన్‌ కల్యాణ్‌ - త్రివిక్రమ్‌ల మాయాజాలం 'అత్తారింటికి దారేది' ఏకంగా తొలి వంద కోట్ల వసూళ్ళ సినిమాగా నిలిచే స్థాయికి వెళ్ళింది. అయితే, ఆఖరి కొద్ది దూరంలో ఆగిపోయింది. తెలుగు సినీ చరిత్రలో అత్యధిక వసూళ్ళు రాబట్టిన చిత్రంగా మాత్రం కొత్త రికార్డు సృష్టించింది. 

'సీతమ్మ వాకిట్లో సిరిమల్లె చెట్టు', 'అత్తారింటికి దారేది', ప్రభాస్‌ 'మిర్చి' (దర్శకుడిగా మారిన రచయిత కొరటాల శివ) లాంటివి నాటకీయమైన కుటుంబ కథలకు జనాదరణ ఉన్నట్లు నిరూపించాయి. మరోపక్క రొటీన్‌ మాస్‌ కథలను ఈసారి ప్రేక్షకులు అంతగా ఆదరించలేదు. కానీ, హీరో ఇమేజ్‌, రిలీజ్‌ టైమ్‌ కలిసొచ్చినప్పుడు అలాంటి చిత్రాలకూ (రామ్‌చరణ్‌ తేజ్‌ 'నాయక్‌', చిన్న ఎన్టీయార్‌ 'బాద్‌షా') వసూళ్ళు కట్టబెట్టారు. జీవితంలో కరవైన కాసింత వినోదం కనీసం వెండితెర మీదైనా పలకరిస్తే చాలని రవితేజ 'బలుపు' లాంటి వాటినీ లాభాల బాట పట్టించారు. రవితేజ ఫ్లాపుల పరంపరకు కాస్త విరామం ఇచ్చారు. తమిళ 'వేటై ్ట'కి రీమేకైన 'తడాఖా'తో నాగచైతన్య విజయం సాధించారు. 

పాఠం నేర్పే పరాజయాలు
చాలా కాలం తరువాత మళ్ళీ నేరుగా తెలుగులో 3డి చిత్రాలు ఈ ఏడాది వచ్చాయి. కానీ, కథలో, కథనంలో సరుకు లేని 'అల్లరి' నరేశ్‌ 'యాక్షన్‌' చిత్రానికి కానీ, హీరో కల్యాణరామ్‌ కష్టపడి తీసిన 'ఓం' చిత్రానికి కానీ ఈ 3డి పరిజ్ఞానమేదీ ఉపయోగపడలేదు. ప్రేక్షకాదరణ కరవై, కనీసం ఖర్చులు కూడా రాని పరిస్థితి వచ్చింది. ఇక, నాగార్జున ('గ్రీకు వీరుడు', 'భారు'), వెంకటేశ్‌ ('షాడో', 'మసాలా'), జూనియర్‌ ఎన్టీయార్‌ ('రామయ్యా వస్తావయ్యా') లాంటి పలువురు పెద్ద హీరోల సినిమాలు కూడా ఘోరంగా ఫ్లాపయ్యాయి. ఎప్పుడూ వరుసగా రిలీజులతో బిజీగా ఉండే 'అల్లరి' నరేశ్‌ ఈసారి విజయాలు అందుకోకపోవడం ఆలోచింపజేసే విషయం. ఇక, కొందరు హీరోల చిత్రాలు ఈ ఏడాది కాలంలో వెండితెరపై కనిపించనే లేదు. 

బాలకృష్ణ నటించిన కొత్త సినిమా ఏదీ ఈ ఏడాది విడుదలకు నోచుకోకపోవడం విచిత్రం. దాదాపు మూడు దశాబ్దాల కెరీర్‌లో ఇలా జరగడం ఆయనకు ఇదే తొలిసారి. మరో పక్క సీనియర్‌ హీరో వెంకటేశ్‌ క్రమంగా సోలో హీరో అన్న ఇమేజ్‌ను వదిలించుకోవడం మొదలుపెట్టింది ఈ ఏడాదే! 'సీతమ్మ వాకిట్లో...', 'మసాలా' లాంటి చిత్రాలలతో మల్టీస్టారర్ల వైపు రూటు మార్చారు. సినిమా పూర్తయి, నెలలు గడిచేస్తున్నా, ఆర్థిక ఇబ్బందులతో రిలీజుకు నోచుకోని చిత్రాల్లో కె. రాఘవేంద్రరావు దర్శకత్వం వహించిన 'ఇంటింటా అన్నమయ్య', కృష్ణవంశీ రూపొందించిన 'పైసా' లాంటివి ఉండడం మింగుడుపడని చేదు నిజం! పాత అమితాబ్‌ 'జంజీర్‌'ను కొత్తగా చూపెడుతూ, బాలీవుడ్‌లో హంగామాగా రంగప్రవేశం చేయాలనుకున్న హీరో రామ్‌చరణ్‌ తేజ్‌ ప్రయత్నం ఫలించనే లేదు. ఆ సినిమా తెలుగు రూపం 'తుఫాన్‌' సైతం వసూళ్ళ వాన కురిపించకుండానే, తొలిరోజే బాక్సాఫీస్‌ తీరం దాటిపోయింది.

కలిసొచ్చిన కాలం... నడిచొచ్చిన చిత్రాలు, దర్శకులు
అయితే, ఉద్యమాల నేపథ్యంలో పెద్ద చిత్రాల వాయిదా చిన్న సినిమాలకు బాగా కలిసొచ్చింది. ఎన్నడూ లేని రీతిలో వారానికి ఆరేడు చిన్న సినిమాలు వచ్చిన సందర్భాలు ఈ ఏడాదిలో అనేకం. ప్రేక్షకుల మాటెలా ఉన్నా, కనీసం హాలు దాకా సినిమానైనా తీసుకురాగలిగామన్న సంతోషం చాలామంది దర్శక, నిర్మాతలకు మిగిలింది. మరో విశేషం ఏమిటంటే, సరుకున్న చిన్న సినిమాలు కొన్ని పెద్ద చిత్రాల హంగామా మధ్య కూడా తమ సత్తా చాటడం! 

గడచిన కొన్నేళ్ళలో ఎప్పుడూ లేని రీతిలో ఈసారి చిన్న సినిమాలు కూడా పెద్ద విజయాలు నమోదు చేసుకున్నాయి. పైగా, ఇవన్నీ కొత్త దర్శకులు తీసినవి కావడం మరీ విశేషం. నిఖిల్‌ - స్వాతి నటించిన క్రైమ్‌ థ్రిల్లర్‌ 'స్వామి రారా!' (నూతన దర్శకుడు సుధీర్‌ వర్మ), మహేశ్‌బాబు బావ సుధీర్‌బాబు హీరోగా వచ్చిన 'ప్రేమ కథా చిత్రమ్‌' (దర్శకుడిగా మారిన కెమేరామన్‌ ప్రభాకరరెడ్డి), నితిన్‌ 'గుండె జారి గల్లంతయ్యిందే!' (విజరుకుమార్‌ కొండా), సందీప్‌ కిషన్‌ హీరోగా 'వెంకటాద్రి ఎక్స్‌ప్రెస్‌' (మేర్లపాక గాంధీ) లాంటి సినిమాలు ఆ కోవలోవే! 

ఇక, మేర్లపాక గాంధీతో పాటు పవన్‌ సాదినేని ('ప్రేమ.. ఇష్క్‌.. కాదల్‌'), విరించి వర్మ (ఈ వారం వచ్చిన 'ఉయ్యాలా జంపాలా') లాంటి వారందరూ లఘు చిత్రాలు తీసి, వాటిని 'యూ - ట్యూబ్‌'లో పెట్టి, అవే 'విజిటింగ్‌ కార్డు'లుగా, ఆనక వెండితెరకు ప్రమోట్‌ అయినవారే! ఇలా షార్ట్‌ ఫిల్మ్‌ డైరెక్టర్లు సినిమా దర్శకులుగా అవకాశాలు అందుకోవడం ఈ ఏడాది తెలుగులో మొదలైన ఓ కొత్త ట్రెండ్‌. 

మరోపక్క, పెళ్ళికి ముందే సహజీవనమనే కత్తి మీద సాము లాంటి కథాంశంతో ఇంద్రగంటి మోహనకృష్ణ తెరకెక్కించిన 'అంతకు ముందు.. ఆ తరువాత..', ఆడపిల్ల ప్రేమ - పెళ్ళిలోని మరో కోణాన్ని చూపిన 'మల్లెల తీరంలో సిరిమల్లె పువ్వు' (కొత్త దర్శకుడు జి.వి. రామరాజు), జనజీవన స్రవంతిలో కలుద్దామనుకొన్న నక్సలైట్ల కోణం నుంచి రాజ్యవ్యవస్థతో ఉండే చిక్కులను చూపెట్టిన 'దళం' (రామ్‌గోపాల్‌ వర్మ శిష్యుడు, కొత్త దర్శకుడు ఎం. జీవన్‌) లాంటి కొన్ని మంచి ప్రయత్నాలు ఈ ఏడాది జరిగాయి. చిన్న చిత్రాల థియేటర్ల సమస్య, రాష్ట్రంలోని అనిశ్చిత పరిస్థితుల లాంటివి వాణిజ్య విజయానికి అడ్డం పడినా, విమర్శకుల ప్రశంసలనైతే పుష్కలంగా అందుకున్నాయి. ఇక, మునుపటి పెద్ద దర్శకుల్లో పలువురు తెరపైకి రాకపోవడమో, వచ్చినా పరాజయాలే మూటకట్టుకోవడమో (పూరీ జగన్నాథ్‌ 'ఇద్దరమ్మాయిలతో..', తేజ '1000 అబద్ధాలు') జరిగింది.

'సం'గీతం - కొత్త నీటి జలపాతం
సంగీత దర్శకుల విషయానికి వస్తే, ఈ ఏడాది 'అత్తారింటికి దారేది'తో పాటు మరికొన్ని చిత్రాల హిట్‌ గీతాలతో దేవిశ్రీ ప్రసాద్‌ హల్‌చల్‌ చేశారు. గడచిన రెండు మూడేళ్ళలో తారాజువ్వలా దూసుకొచ్చిన తమన్‌ జోరు ఈసారి అంతగా కనబడలేదు. ఇక, మణిశర్మ, కీరవాణి లాంటి నిన్న మొన్నటి స్టార్‌ మ్యూజిక్‌ డైరెక్టర్ల పేర్లు అడపా దడపానే వినిపించాయి. చక్రి, ఆర్పీ పట్నాయక్‌లు కానీ, అప్పుడప్పుడొచ్చి హిట్లు అందించే మిక్కీ జె. మేయర్‌ ('సీతమ్మ వాకిట్లో సిరిమల్లె చెట్టు' మినహాయింపు) కానీ వినపడింది తక్కువే.
అలాగే, బాణీలకు ఒకరు, నేపథ్య సంగీతానికి మరొకరు అనే ధోరణి కూడా ఎక్కువగానే కనిపిస్తోంది. నిన్నటి అనంత్‌ శ్రీరామ్‌ తరువాత ఇవాళ్టి గీత రచయితల్లో నవ యువకుడు శ్రీమణి ('జులాయి' పాటలు) లాంటి కొందరు ప్రచారంలోకి వచ్చారు. ఇక, ఈ ఏటి మేటి హిట్‌ పాటలంటే, 'ఆరడుగుల బుల్లెట్టు...' లాంటివి గుర్తుకొస్తాయి. 

పేర్లు గుర్తుండేటంత ప్రభావం చూపకపోయినా, అన్ని రంగాల్లో లాగానే సినీ సంగీతంలోనూ ఈ ఏడాది కొత్త ముఖాలు పెరిగాయనే చెప్పుకోవాలి. గాయనీ గాయకుల సంగతీ అంతే! కెమేరా, ఎడిటింగ్‌ విభాగాల్లోనూ చిన్న చిత్రాలతో పాటు కొత్త నీరు వచ్చింది. బ్రహ్మానందం లాంటి స్టార్‌ కమెడియన్లు ఇప్పటికీ తమ హవా కొనసాగిస్తున్నా, అందుబాటులో ఉండే కొత్త కమెడియన్ల కోసం పరిశ్రమ అన్వేషణ ఈ ఏడాది ఫలితాలిచ్చింది. 'తాగుబోతు' రమేశ్‌, ధన్‌రాజ్‌, తాజాగా సప్తగిరి ('వెంకటాద్రి ఎక్స్‌ప్రెస్‌'), దామరాజు కిరీటి ('సెకండ్‌ హ్యాండ్‌') లాంటి కొందరు పాపులారిటీ తెచ్చుకున్నారు. నిన్న మొన్న దాకా బాక్సాఫీస్‌ వద్ద సందడి చేసిన స్టార్‌ హీరోయిన్ల స్థానంలో ఈ ఏడాది శ్రుతీహాసన్‌, సమంత, అమలాపాల్‌, అంజలి లాంటి నవ తరం తారలు కలకలం రేపారు. 

అనువాదాలు అంతంతే!
ఈ ఏడు అనువాద చిత్రాలు బాగానే వచ్చినా, వాటిలో ఆడినవి మాత్రం కొన్నే. గమ్మత్తేమిటంటే, డబ్బింగ్‌లకు దాదాపు రెట్టింపు సంఖ్యలో స్ట్రెయిట్‌ చిత్రాలు రావడం.
ఏడాది మొదట్లో తమిళనాట పెను వివాదం రేపిన కమలహాసన్‌ సొంత చిత్రం 'విశ్వరూపం', ఆసక్తికరంగా సాగిన 'పిజ్జా', తమిళ హీరో సూర్య నటించిన 'సింగం-2' లాంటి కొన్నే ప్రేక్షకాదరణ పొందాయి. విజరు 'అన్న', అజిత్‌ 'ఆట ఆరంభం', కార్తి 'బిరియాని' లాంటివి ఆకర్షించలేకపోయాయి. సెల్వ రాఘవన్‌ దర్శకత్వంలో అనుష్క, ఆర్య నటించిన భారీ గ్రాఫిక్స్‌ చిత్రం 'వర్ణ' నిర్మాణానికీ, రిలీజుకూ ఏళ్ళూ పూళ్ళూ పట్టింది కానీ, డబ్బాలు వెనక్కి పంపడానికి మాత్రం ప్రేక్షకులు ఏ మాత్రం ఆలస్యం చేయలేదు. ఇక, అనువాదాలుగా వచ్చిన బాలీవుడ్‌ భారీ చిత్రాలైన హృతిక్‌ రోషన్‌ 'క్రిష్‌-3', అమీర్‌ఖాన్‌ యాంటీ హీరోగా నటించిన 'ధూమ్‌-3'లు తెలుగులోనూ మంచి వసూళ్ళే రాబట్టాయి. 

మొత్తం మీద ఈ ఏడాది కొసరు తెలుగు చిత్రాల కన్నా అసలు తెలుగు చిత్రాలే ఎక్కువగా రావడం, ఆదరణ పొందడం, చిన్న చిత్రాల జోరు పెరగడం విశేషం. మునుపే అందుబాటులోకి వచ్చిన 5డి కెమేరా లాంటి పరిజ్ఞానాలు ఈ ఏడాది మరింత విస్తరించి, తక్కువ ఖర్చుతో డిజిటల్‌గా సినిమా తీసేందుకు ఉత్సాహం పెంచాయి. అలాగే, తళుకుబెళుకుల సినీ లోకంలో సక్సెస్‌ పరిమితమే అయినా, దర్శకత్వ, నిర్మాణ, నట, సాంకేతిక విభాగాల్లో కొత్త నీరు రావడం పెరుగుతోంది. ఈ ధోరణి రానున్న 2014లోనూ కొనసాగే సూచనలున్నాయి. మరి, ఇవన్నీ తెలుగు సినిమా మరో అడుగు ముందుకు వేయడానికి తోడ్పడితే అంతకన్నా ఏం కావాలి! ఎంతైనా, ఈ ఏటి అత్యంత పాపులర్‌ డైలాగ్‌ ధోరణిలో చెప్పాలంటే, ''...లాస్ట్‌ పంచ్‌ మనదైతే దాని కిక్కే వేరప్పా!'' కాదంటారా?

-   రెంటాల జయదేవ

(Published in 'Praja Sakti' daily, 29th Dec 2013, Sunday Supplement, Pg 9 to 11)

.....................................................

ఒకే టికెట్‌పై నాలుగైదు సినిమాలు ('బాద్‌షా' - సినిమా రివ్యూ)

వైకుంఠ ఏకాదశికీ, మహాశివరాత్రికీ జనం రాత్రి పూట అంతా జాగారర చేయడం 

కోసం ఒకే టికెట్‌పై రెండు సినిమాలు వేసే  పద్ధతి తెలుగునాట బాగా ప్రాచుర్యంలో 

ఉండేది. దర్శకుడు శ్రీను వైట్ల తన తాజా చిత్రం బాద్‌షా తో ఆ పద్ధతిని ఈ వేసవి 

మొత్తానికి విస్తరింపజేశారు. చిన్న ఎన్టీయార్‌ హీరోగా, బండ్ల గణేశ్‌ నిర్మాతగా 

రూపొందిన ఈ వేసవి వినోద చిత్రంలోని విశేషం అదే !

హీరో గారు తన కుటుంబానికి శోకం మిగిల్చిన విలన్ల బృందాన్ని, అందులోనూ 
మాఫియా ముఠాను అంతం చేయడానికి కత్తులు నూరి, విమానాలెక్కి విదేశాలు 
వెళ్ళిన సినిమాలు మనం ఎన్ని చూడలేదు! మరి, హీరోయిన్‌ను కావాలని ప్రేమ 
ముగ్గులోకి దింపి, ఆమెను ప్రేమించేలా చేసుకొన్న హీరో కథ... కూడా చాలాసార్లే చూసేశాం. ప్రేమించిన హీరోయిన్‌ను వేరెవరికో కట్టబెడుతుంటే, ఆ పెళ్ళిని హీరో 
చెడగొట్టే ఉప కథ అయితే, ఎన్నిసార్లు తెర మీదకొచ్చిందో లెక్కే లేదు. ఇక, 
సినిమా అంతా హీరో ఓ రౌడీ లాగానో, మాఫియా డాన్‌ లాగానో కనబడుతూ, 
ఆఖరికి  పోలీసు డ్రెస్‌లో ప్రత్యక్షమవడమనే ట్విస్టు అంటారా... పోకిరి తాతల 
రోజుల నుంచి తెరపై కనిపించిన ఫార్ములాయే! ఇవన్నీ సవాలక్ష సినిమాల్లో, 
వేర్వేరు  హీరోలతో కనిపించిన ఘట్టాలు. వీటన్నిటినీ ఒకే వంటలో ఒకే 
హీరోతో చేయించేస్తే, అది జూనియర్‌ ఎన్టీయార్‌ నటించిన బాద్‌షా.

కథగా చెప్పాలంటే...తండ్రి కోసం మాఫియాలోకి వచ్చిన కొడుకుగా బాద్‌షా
(జూనియర్‌ ఎన్టీయార్‌)ను పరిచయం కావడంతో సినిమా మొదలవుతుంది.
అక్కడ నుంచి అతను ఇటలీలోని జానకి (కాజల్‌ అగర్వాల్‌)ను కలుసుకోవడానికి
వెళ్ళడంతో, కథ అక్కడకు మారుతుంది. సానుకూల దృక్పథానికి సంబంధించిన
సవాలక్ష సూక్తులతో జీవితం గడిపేసే జానకిని ప్రేమలో పడేస్తాడు హీరో. ఆమె
చుట్టూ కథ కామెడీగా ఓ గంట నడిచిపోయాక, సినిమాలో ఫ్లాష్‌బ్యాక్‌ ఘట్టం
 మొదలవుతుంది. హీరో తండ్రి ధన్‌రాజ్‌ (ముఖేశ్‌ ఋషి) ఎవరు, మాఫియాలో
 పెద్దవాడిగా ఎదిగేందుకు హీరో గతంలో ఏం చేశాడన్న కథతో ఆ ఫ్లాష్‌బ్యాక్‌,
చిత్ర ప్రథమార్ధం ముగుస్తాయి. ద్వితీయార్ధానికి వచ్చేసరికి, హీరోయిన్‌కు పెద్దలు
 నిశ్చయం చేసిన పెళ్ళిని తప్పించి, ఆమెను తాను పెళ్ళాడడానికి అందరితో కలసి
హీరో ఇండియాకు వస్తాడు. ఓ పక్కన మ్యారేజ్‌ ఈవెంట్‌ ప్లానర్‌గా ఆ పని
చక్కబెడుతూనే, మరోపక్క మాఫియా డాన్‌ సాధూను హీరో ఎలా
ఎదుర్కొన్నాడన్నది మిగతా కథ. అసలు ఆ మాఫియా డాన్‌కూ, హీరోకూ
 మధ్య వార్‌ ఎందుకు మొదలైందన్నది మరో ఫ్లాష్‌బ్యాక్‌. హీరో అసలు రూపం
 ఏమిటన్నది క్లైమాక్స్‌లో దర్శక, రచయితలు వెల్లడిస్తారు.

ఈ చిత్ర కథంతా చూసేసరికి, గతంలో తెర మీద చూసేసిన పోకిరి, దూకుడు,
కింగ్‌ వగైరా చిత్రాల్లోని ఘట్టాలు గుర్తుకొస్తే అది ప్రేక్షకుల తప్పుకాదు. ఒక
ఫార్ములా క్లిక్‌ అయ్యాక, దాని నుంచి బయటపడడం ఎవరికైనా కొంత కష్టమే.
పైపెచ్చు సినిమావాళ్ళకు, అందులోనూ మన సగటు తెలుగు సినీ దర్శక -
రచయితలకైతే అది మరీ కష్టం. అందుకే కావచ్చు, ఈ చిత్ర కథా రచయితలు
 కోన వెంకట్‌, గోపీ మోహన్‌లు తమ పాత సినిమాల ఛాయల నుంచి
బయటపడలేకపోయారు. కథ వాళ్ళదంటూ టైటిల్‌ కార్డ్‌ వేసి, మరో ఇద్దరికి
కథా సహకారమని కూడా క్రెడిట్‌ ఇచ్చిన ఈ చిత్ర కథ ఇప్పటికే తెర మీద చూసేసిన
సవాలక్ష చిత్రాలను కలిపి చేసిన పంచకూళ్ళ కషాయం.

పాత్రధారుల సంగతికొస్తే, హీరో చిన్న ఎన్టీయార్‌ తన నేర్పుతో పాత్రలోని రకరకాల
మార్పులను పండించారు. వెడ్డింగ్‌ ప్లానర్‌ రామ్‌ వేషంలో వచ్చినప్పుడు తెలంగాణ
 మాండలికంలో మాట్లాడడం లాంటి బిజినెస్‌ ఎత్తుగడలూ పోయారు. ఎప్పటిలానే
నృత్యాల్లో, డైలాగ్‌ డెలివరీలో తన ప్రత్యేకత నిలబెట్టుకున్నారు. బంతి ఫిలాసఫీతో
నడిచే హీరోయిన్‌ పాత్ర చిత్రణ, పొగడ్తలు ఇష్టం లేవంటూనే ప్రశంసల కోసం అర్రులు
చాచే ఆమె వైఖరి నవ్విస్తాయి. కాజల్‌ ఉన్నంతలో బానే చేశారు. కానీ, పొడుగ్గా
కనిపించే ఆమె తెరపై హీరో పక్కన అంతగా అమరలేదు. విలన్లుగా ఆశిష్‌
విద్యార్థి, వగైరా ఎందరో ఉన్నా ప్రేక్షకుల మనస్సుపై ముద్ర వేసే ప్రదర్శనలు తక్కువే!
మిగిలిన పాత్రధారులూ కథానుసారం కనిపించి, వెళ్ళేవారే!

నిజానికి, ఈ సినిమాకు పేరున్న ఇతర హీరోల సహకారమూ చాలానే ఉంది. హీరో
మహేశ్‌బాబు ఈ చిత్ర కథను నేపథ్యంలో నుంచి తన గళం ద్వారా వినిపిస్తారు. యువ
హీరో సిద్ధార్థ్‌ సైతం రెండు మూడు సన్నివేశాల్లో అతిథి పాత్రలో కనిపిస్తారు. ఇంకో
హీరో నవదీప్‌ ఇందులో నెగటివ్‌ టచ్‌ ఉన్న పాత్ర పోషించారు. అలాగే, పోలీసు
ఉన్నతాధికారిగా నాగబాబు, హీరో తల్లిగా సుహాసిని, పోలీసు ఇన్ఫార్మర్‌గా రాజీవ్‌
కనకాల, హీరో అనుచరుడిగా షఫీ, ఇటలీలో హీరో సహచరుడు దాసుగా వెన్నెల కిశోర్‌
- ఇలా సుపరిచిత ముఖాలెన్నోసినిమాలో ఎదురవుతాయి. క్యాస్టింగ్‌తో పాటు ఖర్చు
 కూడా తెరపై భారీగానే కనిపిస్తున్నా, ఆ సానుకూలత అంతా ఈ సినిమా కథ,
కథనంలోని కన్ఫ్యూజన్‌తో కొట్టుకుపోయింది. ప్రధానమైన బలం ఈ సినిమాకు
ఉన్నంతలో కామెడీయే. దర్శకుడు శ్రీను వైట్ల ఎప్పటిలానే వినోదం మీద ఎక్కువ
దృష్టే పెట్టారు. దాస్‌గా వెన్నెల కిశోర్‌, దర్శకుడు రివెంజ్‌ నాగేశ్వరరావుగా ఎమ్మెస్‌
నారాయణ, పోలీసు పద్మనాభ సింహగా బ్రహ్మానందం కనిపించే ఘట్టాలు జనానికి
కాలక్షేప హాస్యాన్ని అందిస్తాయి. ఆ దర్శకుడి వేషం ఏ టాలీవుడ్‌, బాలీవుడ్‌ ప్రముఖుణ్ణి
దృష్టిలో పెట్టుకొని రాసిందో ఇట్టే అర్థమైపోతుంది. ఇవాళ సగటు పెద్ద హీరోల సినిమాలన్నిటి
లానే ఈ చిత్రంలోనూ ఒక్కొక్కరు రాసిన ఒక్కో వెర్షన్‌ డైలాగుల నుంచి
దర్శకుడు తనకు కావాల్సిన ముక్కలేవో అక్కడొకటి, అక్కడొకటిగా ఏరుకున్నట్లున్నారు.

అందుకే, ''మాటలు - కోన వెంకట్‌'' అని టైటిల్‌ కార్డు వేసినా, మళ్ళీ ''స్క్రీన్‌ప్లే,
మాటలు, దర్శకత్వం - శ్రీను వైట్ల'' అని క్రెడిట్‌ తీసుకున్నారు. ఏమైనా,
''తన భద్రతను గురించి ఆలోచించేవాడు కుక్కను  పెంచుతాడు. సమాజం
గురించి ఆలోచించేవాడు మొక్కను పెంచుతాడు'' (హీరోయిన్‌), ''సమస్యనేది
బంతి లాంటిది. దగ్గర నుంచి చూస్తే పెద్దదిగా కనిపిస్తుంది. దూరానికి
విసిరేస్తే చిన్నదైపోతుంది'' (హీరోయిన్‌) లాంటివి సందర్భానుసారంగా
నవ్విస్తాయి. ఫస్టాఫ్‌ కాసేపు నవ్వించినా, ఫ్లాష్‌ బ్యాక్‌ ఘట్టం
నుంచి గాడి తప్పినట్లు అనిపిస్తుంది. సెకండాఫ్‌లో కామెడీ ఘట్టాలు
మినహా, మిగతాదంతా మాఫియా గోలగానే నడుస్తుంది.

కానీ, బలహీనతలదే పైచేయి అయింది. అర్ధ ఘడియకో పాట,
అది అయిన కాసేపటికో ఫైటు అన్న రొటీన్‌ చట్రంలోనే
ఈ సినిమా కూడా తిరిగింది. పాటలు, బాణీల్లో గుర్తుండేవీ,
గుర్తుంచుకోదగ్గవీ ఏవీ లేవు. గాయకుడు బాబా సెV్‌ాగల్‌
పాడిన బంతి పూల జానకీ నీకంత సిగ్గు దేనికీ... వైవిధ్యంగా
వినిపిస్తుంది. ఇది కాక, మాస్‌ ప్రేక్షకుల కోసం అన్నట్లుగా
సినిమాలో నా పైటే పచ్చని జెండా నీ కోసం తెచ్చా కలకండ...
అంటూ ప్రత్యేక నృత్య గీతమూ పెట్టారు. నటిస్తున్నది
చిన్న ఎన్టీయార్‌ కాబట్టి, అతని తాతయ్య అయిన
 పెద్ద ఎన్టీయార్‌ను గుర్తు చేస్తూ, సినిమాలో డైలాగులు,
పాత హిట్‌ పాటల కదంబం, 'జస్టిస్‌ చౌదరి' గెటప్‌ వగైరా
జిమ్మిక్కులన్నీ వాడారు. కె.వి. గుహన్‌ ఛాయాగ్రహణం,
ఎం.ఆర్‌. వర్మ ఎడిటింగ్‌ కథకు తగ్గట్లు నడిచినవే.

ఒక్క ముక్కలో చెప్పాలంటే, మాఫియాలో ఒకడుగా కనిపిస్తూ,
ఆ మాఫియా మొత్తాన్నీ ఏరిపారేసే రామారావు అలియాస్‌
బాద్‌షా (చిన్న ఎన్టీయార్‌) కథ ఇది. దానికి దర్శకుడు
 కాస్తంత కుటుంబ సెంటిమెంట్‌ కలిపారు. హాస్యం కూడా
చాలానే మిళాయించారు. అయితే, కథనే కాసేపు ఇటలీలో,
కాసేపు హ్యాంగ్‌కాంగ్‌లో, మరికాసేపు హైదరాబాద్‌లలో నడిపించి,
బోలెడంత గందరగోళం సృష్టించారు. లెక్కలేనంత మంది
విలన్‌లు... ఎవరు, ఏమిటో, ఏం చేస్తున్నారో, ఎందుకు
చేస్తున్నారో అర్థం చేసుకొందామనుకొనే లోపలే
 ప్రేక్షకుల సహనం చచ్చిపోతుంది.

తెలుగు సమాజంలో, జీవితంలో వేరే కథలే లేవన్నట్లు -
మన దర్శక, రచయితలు తరచూ మాఫియాలు, దుబారు
 డాన్‌ల పాత్రలనే అంటిపెట్టుకొని, ఆ కథలే ఎందుకు
అల్లుతున్నారో అర్థం కాదు. ఒక తుపాకీతో, ఒంటి చేత్తో
మన హీరో బుల్లెట్లు కురిపిస్తూ, గాలిలోకి ఎగురుతూ
పదుల సంఖ్యలోని మాఫియా మనుషుల్ని మట్టి కరిపించడం
ప్రతి సినిమాలో పదే పదే చూసేస్తున్న ఫార్సు.
బాద్‌షా కూడా అచ్చం అదే పంథాలో సా...గే చిత్రం.

కొసమెరుపు : సినిమా పతాక సన్నివేశంలో హీరోను చూసి ఆశ్చర్యపోతూ,
దర్శకుడు రివెంజ్‌ నాగేశ్వరరావు (ఎమ్మెస్‌ నారాయణ) పాత్ర హీరో గురించి
 ప్రస్తావిస్తూ, ''ఒకే క్యారెక్టర్‌లో ఇన్ని వేరియేషన్సా?'' అని నోరెళ్ళబెడతాడు.
రెండు గంటల నలభై నిమిషాల పైగా మధ్య మధ్యలో కామెడీతో తెరపై
 చాలా హింసను భరించిన ప్రేక్షకుడు కూడా హాలులో నుంచి బయటకొస్తూ
అనే మాట మాత్రం - 'ఒకే సినిమాలో ఇన్ని సినిమాలా' అనే!

- రెంటాల జయదేవ    

(Published in 'Praja Sakti daily, Saturday, 6th Apr 2013)

.................................................

నితిన్, పూరీల 'హార్ట్ ఎటాక్' ( సినిమా రివ్యూ)

'ఇష్క్', 'గుండెజారి గల్లంతయ్యిందే' చిత్రాల విజయాలతో హీరో నితిన్ జోష్ మీదున్నాడు. ఇక వరుస ఫ్లాప్ లతో దర్శకుడు పూరీ జగన్నాథ్ ఇబ్బంది పడుతున్నాడు. ఓ భారీ హిట్ కోసం చాలా రోజులుగా ఈగర్ గా వెయిట్ చేస్తున్నాడు. ఇలా వీరిద్దరి కాంబినేషన్ లో వచ్చిన చిత్రం 'హార్ట్ ఎటాక్'. ఎన్నో అంచనాలతో రూపొందిన ఈ చిత్రం ఈ శుక్రవారం మన ముందుకు వచ్చింది. హ్యాట్రిక్ హిట్ కోసం నితిన్, మంచి సక్సెస్ కోసం పూరీ తహతహలాడుతున్న ఈ చిత్రంపై ప్రేక్షకులు భారీ అంచనాలే పెట్టుకున్నారు. మరి వారి అంచనాలను ఈ 'హార్ట్ ఎటాక్' రీచ్ అయ్యిందా..? నితిన్ కు హ్యాట్రిక్ హిట్ నిచ్చిందా..? అనేది చూద్దాం.

కథ విషయానికి వస్తే:..
   ఇది ఒక అనాథ కథ. వరుణ్(నితిన్) చిన్నతనంలోనే తల్లిదండ్రులను పోగొట్టుకుంటాడు. వరుణ్ కి ప్రేమ, అనుబంధాలపై నమ్మకం ఉండదు. ట్రావెలర్ (హిప్పి)గా మారి ప్రపంచమంతా తిరుగుతుంటాడు. అలా తిరిగే క్రమంలో వరుణ్ కు స్పెయిన్ లో హయాతి(ఆదాశర్మ)ని చూసి మోజుపడతాడు. అతనికి కావాల్సింది తను కాదు, ఒక ముద్దని తెలుసుకొని హయాతి అతన్ని ఛీ కొడుతుంది. కానీ హయాతి ఫ్రెండ్ పెళ్ళి విషయంలో వరుణ్ హెల్ప్ చేస్తాడు. అతనిమీద ఇష్టం పెంచుకున్న హయాతి వరుణ్ అడిగింది ఇచ్చేందుకు రెడీ అవుతుంది. కానీ ఒక కండీషన్ తో.. అయితే అది తనను ప్రేమించమనో కాదు, పెళ్ళి చేసుకోమనో కాదు. మరి ఆ కండీషన్ ఏంటీ..? దానికి వరుణ్ ఒప్పుకుంటాడా..? అనేది మిగిలిన కథ.


విశ్లేషణ:..
   హీరోయిజానికి కొత్త అర్ధాన్నిచ్చిన దర్శకుడు పూరీ జగన్నాథ్. అతని సినిమాలో హీరోలు పోకిరీలుగా ఉంటారు. ఇంకా చెప్పాలంటే హీరోలంటే ఇలాగే ఉండాలనే భావనను కల్పించాడు. ప్రేక్షకులు కూడా అలాగే ఫిక్స్ అయ్యారు.

   ఇందులో నితిన్ కూడా అలాగే ఉంటాడు. కాకపోతే ఈ సారి కొంత స్టైల్ ని యాడ్ చేశాడు. ఎవరి ప్రేమ వద్దని ప్రపంచమంతా తిరిగే యువకుడికి తనను కదిలించే ప్రేమ దొరికితే ఎలా రియాక్ట్ అవుతాడనేది ఆసక్తిగా చూపించాడు పూరీ. ఇలాంటి కథలు టాలీవుడ్ కు కొత్త కాకపోయినా పూరీ కథనం బోర్ కొట్టకుండా సాగింది. మనల్ని ప్రేమించిన వారి విలువ వారు దూరమైతే తెలుస్తుందంటారు. ఈ పాయింట్ చుట్టూ ఇప్పటికే ఇండియన్ భాషలన్నిటిలోనూ చాలా ప్రేమకథలు వచ్చాయి. వస్తున్నాయి. కానీ ఇలాంటి అలవాటైన కథను అలవాటు లేని సన్నివేశాలతో చెప్పించడంలో పూరీ సక్సెస్ అయ్యాడు. అమ్మాయిలు ఏం కోరుకుంటారో అనే విషయంలో పూరీ చూసే దృష్టికోణం చాలా మంది ఒప్పుకోరు కానీ ఎక్కువ మందిని ఆలోచింపచేసే విధంగా ఉంటుంది. అలాంటి మాటలు 'హార్ట్ ఎటాక్' లో చాలానే ఉంటాయి. అయితే ఫస్టాఫ్ లో బ్రహ్మానందం కూతురి ప్రేమకథను ఇంకాస్త కుదిస్తే బాగుండేది. 'చూపించండే', హీరోయిన్ ని 'వెనక్కుతిరుగు కాస్త చూడాలి' వంటి మాటలు అమ్మాయిలనుద్దేశించి వాడడం చాలా దారుణంగా ఉంటుంది. హీరో క్యారెక్టర్ లో వచ్చే చేంజ్ ని ఇంకాస్త స్ర్టాంగ్ గా చేసుంటే బాగుండేది.

   వద్దనుకొని వెళ్ళిన ప్రేమను తిరిగి కలుసుకొనే సన్నివేశంలో నితిన్ నటన చాలా బాగుంది. నితిన్ నటన, ఇమేజ్ ఈ మూవీ తో పెరుగుతాయని కచ్చితంగా చెప్పవచ్చు. ఇక హీరోయిన్ ఆదాశర్మ ఉన్నంతలో బాగానే నటించింది. నటనతో కూడా ఆకట్టుకుంది. తన పూరీ మార్క్ డైలాగ్స్ ఆకట్టుకున్నాయి. 'తను నాకు దగ్గరగా ఉందని తెలుసు కానీ ఎంత దూరంగా ఉందో తెలియదు' వంటి మాటలు ఆకట్టుకుంటాయి. పాటలు, ఫైట్స్, సినిమాటోగ్రఫీ సినిమాకి రిచ్ లుక్ ని తెచ్చాయి. అనూప్ రూబెన్స్ పాటలతో పాటు బ్యాక్ గ్రౌండ్ స్కోర్ సినిమాని నిలబెట్టింది. 'సెలవనో మరి ఏడవకే మనసా...' పాట హార్ట్ టచింగ్ గా ఉంటుంది. సినిమాలో కామెడీ లైటర్ వే లో సాగింది. అలీ, బ్రహ్మానందం పాత్రలు ఎంటర్ టైన్ చేస్తాయి.

ప్లస్ పాయిట్స్:.. నితిన్, ఆదాశర్మ, మాటలు, సినిమాటోగ్రఫీ, దర్శకత్వం.

మైనస్ పాయింట్స్:.. రోటీన్ కథ, అభ్యంతరకరమైన కొన్ని మాటలు , సెకండ్ హాఫ్ లో తగ్గిన వినోదం, క్లైమాక్స్, మ్యూజిక్.

మొత్తానికి యూత్ ని ఆకట్టుకునే సినిమాగా ఈ నితిన్, పూరీల 'హార్ట్ ఎటాక్' నిలుస్తుందని చెప్పవచ్చు. 

ఇక ఈ చిత్రానికి '10టివి' ఇచ్చే రేటింగ్-2/5.

(This review was telecasted in 10tv on 31st Jan 2014- Friday)
..........................................

పాత మూసలో ఫ్యామిలీ ప్యాక్‌ ('పాండవులు పాండవులు తుమ్మెద' రివ్యూ)

  తెలుగు తెరపై వచ్చిన తాజా మల్టీస్టారర్‌ చిత్రం 'పాండవులు పాండవులు తుమ్మెద'. నటుడు, నిర్మాత మోహన్‌బాబు, ఆయన కుటుంబంలోని మిగిలిన ఇద్దరు హీరోలూ కలసి దీనిలో నటించారు. సంక్రాంతి తరువాత మళ్ళీ ఆకట్టుకొనే సినిమాలేవీ లేని సందర్భంలో వచ్చిన ఈ చిత్రం పేరులో తెలుగుదనాన్ని నింపుకొన్నా, మళ్ళీ పాత మూస కథాకథన ధోరణికే ఓటేసి, నిరాశపరిచింది. 

.........................................................................................

చిత్రం: పాండవులు పాండవులు తుమ్మెద, తారాగణం: మోహన్‌బాబు, రవీనాటాండన్‌, విష్ణువర్ధన్‌బాబు, హన్సిక, మనోజ్‌, ప్రణీత, ముఖేశ్‌ ఋషి, సంగీతం: బప్పా బి. లహరి, అచ్చు, నేపథ్య సంగీతం: చిన్నా, రచన: బి.వి.ఎస్‌. రవి, స్క్రీన్‌ప్లే: కోన వెంకట్‌,
గోపీమోహన్‌, దర్శకత్వం: శ్రీవాస్‌ 

......................................................................................

కాలేజీలో ఉండగా ప్రేమించుకున్నా, జీవితంలో పెళ్ళి చేసుకోలేకోపోయిన వ్యక్తులు - నాయుడు (మోహన్‌బాబు), సత్య (రవీనా టాండన్‌). ఒకరికొకరు దూరమైనా, వేరే వాళ్ళ పిల్లల్ని సొంత బిడ్డలుగా పెంచుకుంటూ ఉంటారు. అనుకోకుండా చాలా కాలం తరువాత ఎదురైన వారిద్దరూ లేటు వయసులో భార్యాభర్తలవుతారు. టూరిస్టు గైడ్‌ నాయుడు పిల్లలు (మనోజ్‌, వరుణ్‌ సందేశ్‌, తనీశ్‌), సత్య పిల్లలు (విష్ణు, వెన్నెలకిశోర్‌)లు మొదట కారాలూ మిరియాలూ నూరుకున్నా, దగ్గరవుతారు. ఇంతలో వాళ్ళను ఒక్కటి చేసిన హనీ (హన్సిక) కోసం విలన్ల వేటతో ఓ ఆసక్తికరమైన మలుపు తిరుగుతుంది కథ. ఫస్టాఫ్‌ అక్కడికి అయిపోతుంది. 

సెకండాఫ్‌లో ఆమెను పెళ్ళి చేసుకోవాలనుకుంటున్న ఆ విలన్ల కథేమిటి, వారి నుంచి కాపాడేందుకు హీరో కుటుంబమంతా వేసిన నాటకమేమిటన్నది సెకండాఫ్‌. 

ఈ సినిమాకూ, హిందీ హిట్‌ 'గోల్‌మాల్‌ 3'కీ సంబంధం లేదని నటుడు మోహన్‌బాబు చెప్పారు కానీ, ఈ సినిమా ఫస్టాఫ్‌ అంతా 'గోల్‌మాల్‌ 3' కథే! సెకండాఫ్‌ మాత్రం ఇటీవలి కాలంలో మనకు అలవాటైన తెలుగు సినిమా ఫార్ములానే ఆశ్రయించింది. రచన చేసిన బి.వి.ఎస్‌. రవి, స్క్రీన్‌ప్లే రాసిన కోనవెంకట్‌, గోపీ మోహన్‌లు తమకు అలవాటైన హిట్‌ ఫార్ములా ఫక్కీలో వెళ్ళారు. విలన్‌ ఇంట్లో జరగనున్న హీరోయిన్‌ పెళ్ళిని హీరో, అతని బృందం ఆపడమనే రొటీన్‌ పద్ధతిలోనే కథ నడిపించారు. చిత్రం ఏమిటంటే, అరువు తెచ్చుకున్న హిందీ కథతో నడిచే ఫస్టాఫ్‌ కన్నా, అలవాటైపోయిన నడకలో సాగే సెకండాఫే కొంతలో కొంత మెరుగనిపించడం! 

సెకండాఫ్‌లోనే కొద్దిగా వినోదమైనా ఉంది. నటుడు మోహన్‌బాబు వయస్సు మీద పడినా, తనదైన ఒకప్పటి డైలాగ్‌ డెలివరీ ఫక్కీని పండించేందుకు ప్రయత్నించారు. అందులోని ప్రయాస సినిమా మొదట్లో కనిపించేసినా, పోనూ పోనూ ఆయన తన పాత తరహాను నిలబెట్టుకున్నారు.

మంచు విష్ణు, అతని తమ్ముడు మనోజ్‌లలో నిజానికి మనోజ్‌దే ఎక్కువ నిడివి, గుర్తింపు ఉన్న పాత్ర అని చెప్పాలి. ఫస్టాఫ్‌లో అల్లరి అబ్బాయిగా, సెకండాఫ్‌లో అమ్మాయి వేషంలో, ఆ తరువాత పోలీసాఫీసర్‌ గెటప్‌లో మూడు భిన్నమైన తరహాల్లో ఆయన నటించారు. అది ఆయనకు మార్కులు తెస్తుంది. మోహన్‌బాబుకు జోడీగా నటించిన రవీనా టాండన్‌, విష్ణుకు జోడీ అయిన హన్సిక, మనోజ్‌కు జోడీ అయిన ప్రణీతల్లో కాస్తంత ఎక్కువసేపు తెరపై కనిపించేది హన్సికేే! కానీ, ఈ ముగ్గురు ఆటపాటల్లో కనిపించడానికే ఎక్కువగా ఉపయోగపడ్డారు. చిత్రకారుడు బాపు, గీత రచయిత సినారెల అభిమానిగా 'బాపురె' అని పేరు పెట్టుకున్న తెలుగు భాషాభిమానిగా బ్రహ్మానందం కాసేపు వినోదం అందిస్తారు. ఎమ్మెస్‌ నారాయణ, రఘుబాబు, 'తెలంగాణ' శకుంతల - ఇలా సినిమాలో చాలామందే కనిపించి వెళుతుంటారు. 

సాంకేతిక విభాగాల పరంగా సినిమాలో ఆహా, ఓహౌ అని చెప్పుకోవడానికి ఉన్నవి తక్కువే. ఉన్నంతలో 1980ల నాటి తరహా డైలాగులైనా, మోహన్‌బాబు సంభాషణల్లో కొన్నిచోట్ల మెరుపులు మెరిశాయి. ఆ డైలాగుల్లో కొన్ని తాను స్వయంగా రాసుకున్నవే అని మోహన్‌బాబు ఆ మధ్య చెప్పారు. సంగీతం, సాహిత్యం సో సో గానే మిగిలిపోవడం ఓ మైనస్‌పాయింట్‌. అన్నదమ్ములు విష్ణు, మనోజ్‌లు ఇటు స్టంట్స్‌ విభాగంలోనూ, అటు కో- డైరెక్టర్లగానూ సినిమా చిత్రీకరణలో బాగానే వేలు పెట్టారు. పాండవుల అజ్ఞాత వాస కథ అయిన 'నర్తనశాల'ను సోషలైజ్‌ చేసిన సెకండాఫ్‌లో అనవసరమైన సన్నివేశాలు చాలానే ఉన్నాయి. వాటికి కత్తెర వేయడంలో ఎడిటర్‌, దర్శకుడు విఫలమైనట్లున్నారు. సినిమా తీయలేకపోయారో, తీసే స్వేచ్ఛ నిర్మాతల నుంచి అందుకోలేకపోయారో కానీ 'లక్ష్యం' చిత్ర ఫేమ్‌ శ్రీవాస్‌ దర్శకత్వంలో చూపించిన మెరుపులేమీ లేవు. టైటిల్‌ వరకు తెలుగుదనం నింపడానికి ప్రయత్నించిన ఈ సినిమా వెరసి హిందీ, తెలుగు కథల కిచిడీగా మారింది. బ్యాంకాక్‌లోని ఫస్టాఫ్‌నూ, కౌరవపురం గ్రామంలో జరిగే సెకండాఫ్‌నూ బలవంతంగా కలిపి కుట్టారని అర్థమై పోతూ ఉంటుంది. 

కొసమెరుపు: వెరసి, ఈ రెండు గంటల ముప్ఫై ఆరు నిమిషాల చిత్రం లక్ష్మీ ప్రసన్న లేదన్న లోటు మినహా అక్షరాలా మంచు మోహన్‌బాబు కుటుంబమంతా ఉన్న ఫ్యామిలీ ప్యాక్‌. కానీ, మధ్య మధ్య వచ్చే అసభ్య సన్నివేశాలతో ఫ్యామిలీ ఎంటర్‌టైనర్‌ అవుతుందా అన్నది సందేహమే!

- రెంటాల జయదేవ

(Published in 'Praja Sakti' daily, 1st Feb 2014, Saturday)

........................................................................